เป้แบกบ่าหาเสน่ห์แห่งเซ็น ณ เอเฮจิ: วันที่ 9 เวลาและรถไฟไม่เคยรอใคร

หลังจากหลับได้งีบหนึ่ง เสียงนาฬิกาก็ปลุกขึ้นตอนตี 3 ค่ะ ถ้าเป็นสถานการณ์ปกติก็คงจะปิดนาฬิกาและนอนต่อไปแล้ว แต่เสียงลมพายุหิมะหวีดนอกหน้าต่างก็เตือนความจำเรื่องการเดินทางแข่งกับเวลาในวันนี้ค่ะ ในเวลาหนึ่งชั่วโมงพวกเราก็แต่งตัวเก็บกระเป๋าและเช็คอินออกจากโรงแรมมานั่งรอขึ้นรถไฟสายแรกของวันที่สถานีรถไฟโคมัตสึ (小松駅) ค่ะ

ระหว่างรอรถไฟ

สถานีในตอนเช้ามืดเงียบมากค่ะเพราะแทบไม่มีคนเลยจนเราสามารถเดินชมรอบสถานีได้สบายๆ ค่ะ

บริเวณจำหน่ายตั๋วที่ตอนนี้ไม่มีใครเลย

ช่วงนี้เป็นช่วงสอบเข้ามหาวิทยาลัยของนักเรียนม.6 ค่ะ ในสถานีเลยมีบอร์ดให้นักเรียนที่จะเดินทางไปสอบมาเขียนขอพรให้ตัวเองสอบผ่านก่อนออกเดินทางไปสอบค่ะ บนบอร์ดก็จะมีใบขอพรที่เขียนว่า “สอบผ่าน (合格)” เต็มไปหมดเลยค่ะ

ต่อแรก รถไฟสายท้องถิ่นโคมัตสึ-คานาซาว่า

พอถึงเวลา 05.20 น. ตามเวลาท้องถิ่นของญี่ปุ่น ก็มีประกาศเรียกผู้โดยสารของรถไฟเที่ยวแรกดังขึ้นในสถานีค่ะ

บนรถไฟมีผู้โดยสารไม่เยอะมากค่ะตามประสารถไฟเที่ยวแรก ระหว่างทางที่จอดตามสถานีต่างๆ ก็จะมีเสียงประกาศจากคนขับรถไฟประกาศชื่อสถานีและคอยเตือนให้ผู้โดยสารตรวจข้าวของให้เรียบร้อยก่อนลงจากรถทุกครั้งค่ะ

ต่อที่สอง คานาซาว่า-โตเกียว

เรานั่งรถไฟมาที่สถานีคานาซาว่า (金沢駅) เพื่อมาต่อชินคันเซ็นตรงไปที่โตเกียว (東京都) ค่ะ พอขึ้นลิฟท์มาที่ชานชาลาก็เจอรถไฟชินคันเซ็นขบวนยาวจอดรอผู้โดยสารอยู่

ที่นั่งในรถจะมีสองแบบค่ะ คือแบบจองที่นั่งโดยผู้โดยสารจะได้นั่งในที่นั่งที่ตัวเองจองไว้ กับแบบไม่จองที่นั่งคือผู้โดยสารสามารถนั่งตรงไหนก็ได้ค่ะ บนรถก็จะมีพนักงานเข็นรถขายขนมขบเคี้ยวและเครื่องดื่มบริการผู้โดยสารค่ะ

จากตรงนี้เราใช้เวลาสามชั่วโมงจากสถานีคานาซาว่าจนเข้าตัวเมืองโตเกียวค่ะ ระหว่างนั้นเราผ่านพื้นที่หลายจังหวัดมากซึ่งบางที่หิมะปกคลุมหนากว่าหนึ่งเมตรได้ค่ะ

เรางีบพักเอาแรงไปพักหนึ่งพอลืมตามาอีกทีก็มีผู้โดยสารนั่งเต็มขบวนแล้วค่ะ และพอมองออกไปนอกหน้าต่างก็เจอกับแดดยามเช้าของเมืองโตเกียว

ต่อที่สาม โตเกียว-สนามบินฮาเนดะ

พอก้าวเท้าลงมาจากรถไฟ อากาศหน้าหนาวที่นี่กลายเป็นอากาศเย็นกำลังดีเลยค่ะเมื่อเทียบกับหน้าหนาวที่ฟุคุอิ (福井県) แต่การแข่งกับเวลาของเรายังไม่จบเท่านี้ค่ะ เรายังเหลืออีกช่วงสุดท้ายก่อนเข้าเส้นชัยนั่นคือต่อแท๊กซี่จากโตเกียวไปสนามบินฮาเนดะที่อยู่ห่างออกไปประมาณ 10-20 นาทีค่ะ

เช้าหน้าหนาวหน้าสถานีโตเกียว

ถึงแล้วเส้นชัย! สนามบินฮาเนดะ!

ถึงตอนแรกจะเป็นห่วงเรื่องการจราจรในเมืองโตเกียวแต่การจราจรในญี่ปุ่นไม่เคยทำให้เราผิดหวังจริงค่ะ การจราจรราบรื่นดีมากจนเรามาถึงสนามบินฮาเนดะทันเวลาและมีเวลาเหลือให้แวะซื้อของฝากจากในสนามบินด้วยค่ะ เป็นอันจบทริปเมืองเอเฮจิ (永平寺町) จังหวัดฟุคุอิอย่างสวยงามค่ะ

สุดท้ายนี้ anngle ขอขอบคุณทางมหาวิทยาลัยฟุคุอิ (福井大学) คณาจารย์ และเพื่อนๆ นักศึกษามหาวิทยาลัยฟุคุอิสำหรับโอกาสในการมาเยี่ยมเมืองเอเฮจิและช่วยดูแลและนำเที่ยวตลอดทริปนี้ค่ะ ขอบคุณมัตสึโอกะซาวน่า (松岡サウナ) และชุมชนเมืองเอเฮจิที่ต้อนรับพวกเราคนไทยอย่างอบอุ่นซึ่งถ้ามีโอกาสก็อยากกลับไปเยี่ยมอีกค่ะ ขอขอบคุณมหาวิทยาลัยต้นสังกัดและอาจารย์ที่ให้โอกาสมาเก็บประสบการณ์ดีๆ ในครั้งนี้ค่ะ ขอขอบคุณพี่ๆ และน้องๆ ที่เดินทางมาด้วยกันทำให้ทริปนี้มีสีสันและเป็นความทรงจำที่ดีค่ะ และสุดท้ายนี้ขอขอบคุณเพื่อนๆ นักอ่านทุกคนที่ติดตามอ่านนะคะ ไว้พบกันอีกในคอลัมน์ต่อไปค่ะ

ชอบบทความนี้กดไลค์ให้กำลังใจนักเขียนที่นี่ค่ะ